Por cada novo sitio, por cada nova web, blog, tenda virtual, por cada un dos perfiles aberto en cada unha das redes sociais, existen outros tantos tropezos, abandonos, cansazos e renuncias. A "main street" da mega-cidade que é Internet parece estar sempre chea de novidades e estreas, pero tamén de portais pechados, paneis publicitarios e paredes onde se acumulan os anacos e esconchados dunha actividade suspendida no tempo.
Cando realizas unha busca, ninguén te garante que as últimas respostas-aportacións-datos a prol do asunto sexan os mellores, os máis axeitados e fiables. Como tampouco nadie garante que unha resposta-aportación-dato encol dun asunto sexa inútil por que ten máis de medio mes publicado na web. O usuario asume a obriga de ser quen, coa súa decisión-selección-elección confira o valor final de algo na rede. Ese é o xogo. E moito da loxica viral coa que se producen as ondas de opinón-distribución-éxito que nos atopamos cada día.
Internet é a rúa principal e nesa rúa conviven os escaparates e neons (mellor leds?) máis relucentes e actuais e os contedores de lixo, as papeleiras, e as cabichas, as gomas de mascar pegadas ao chan, os papeis sen dono, as bolsas de plástico, os viandantes, paseantes, 'curritos' que teñen aló o seu choio, miróns, bloggers subidos aos seus caixóns de categorías e tag-clouds(nubes de etiquetas) . É a rúa principal, pero o servizo de limpeza non esta instaurado -Google mediante!-.
Eu son dos que opino que é moito mellor así.
A pesares de que a World Wide Web (WWW, ou "a Web") tal e como a coñecemos foi desenrolada inicialmente por Tim Berners Lee en 1989, dende aquela xa se produciron un enorme numero de mudas nos usos e comportamentos dos usuarios, programadores e editores... Levaríanos tempo saber a quen poñer primeiro como detonante dos cambios.
saber máis:
Internet Archaeology: Behold the Most Hilarious Abandoned Websites
Internet Society
http://www.internetarchaeology.org/
Comentarios
Publicar un comentario